Bugünün gecesinden beri her gece uyanıp uyanıp tekrar dalıyorum.
Gerçeklikle düşlerim birbirine girdi.
Yaşadığım hayatta güzel rüyaya ihtiyaç duymamak nasıl bir şeydir?
"İşte böyle bir şey" diye haykırabilirim sanırım.
Uykularımın adı, "yaşadığım anları saklama telaşı"...
Onsuz başka bir şey yaşama gereği duymama ihtiyacı...
Ama yine de sıklıkla uyanmama sebep...
Gerçeklikle düşler işte o vakit birbirinin içinde, hissediyorum.
Uyanıyorum aniden ve güzel bir koku duyuyorum.
Benim olmayan, benden olmayan.
Saklıyorum, "başka" bir telaş benimkisi. Uyumak istiyorum o telaşla.
Nasıl anlatılır, yahu hakkaten nasıl anlatılır!? ...