"Kaplumbağalar da uçar!"

"Ev sanki geçmiş yüzyıllara uzanan büyük, suskun bir ailenin üyeleriyle dolu. Orada, ikinci kişiliğimle yaşıyorum ve yaşamı geniş anlamıyla, bir var olan bir yok olan bir şey olarak algılıyorum."

-Carl Gustav Jung-

20081109

Kedi Tospağa


Kedi gibiydim ip yumağı gibi hayatımda bana keyif verecek pek çok şeye dahil olmuş ve onlarla mutlu mesut uğraşıyordum.

Birden o ip her yanıma sarılmaya başladı. Bir kalabalık yarattı. Hayatımda bir ip yumağı olmasını seviyorum hala. Karmaşayı, ayrı ayrı pek çok yerde birden olmayı...

Peki ama düzensizliği? İşte bunu hiç sevmiyorum.


Her şey bir anda olsun bitsin istiyorum, bana bağlı değilse çıldırıyorum. Bir kedi olmayı sadece ip yumağıyla oynarken kabul edebiliyorum. Yoksa bir kaplumbağa olmaktan gayet mutluyum. O yığını, karmaşayı kabuğun altında yaşamaktan mutluyum.

Yetişmeliyim.

O ip yumağıyla tekrar keyif verici şeyler yapmaya yetmeliyim.

Düzene sokmalıyım. Günlere bölünmeliyim.

Saatleri durdurmayı değil, akarken birtakım karmaşaları çözümlemiş olmasını umut etmeliyim.

1 yorum:

Mustafa Özkan dedi ki...

Düzen bu aralar herkesin, özellikle de öğrencilerin en çok muhtaç olduğu şey. Yalnız değilim, farkındayım.

Yorum Gönder

Related Posts with Thumbnails
haberler haberler